De glorie van het openbaar vervoer

Aangezien ik op een vrij afgelegen plaats genaamd Hellevoetsluis woon en op school zit in ”de grote stad” Rotterdam, breng ik veel tijd door in het openbaar vervoer. Op een schooldag ben ik al snel 3 uur kwijt aan het openbaar vervoer. Dus reken maar uit hoeveel uur ik hier doorbreng op jaarbasis. Toen ik vanmiddag weer eens in de metro zat, en voor de zoveelste keer door iemand zijn elleboog in mijn zij geprikt werd en er steeds iets meer naar mij toe geleund werd. Begon ik na te denken over alle merkwaardige taferelen die ik regelmatig meemaak in het openbaar vervoer.

1. Stinkende mensen. Die komen we allemaal wel regelmatig tegen geloof ik. En dan bedoel ik niet mensen die een beetje naar zweet stinken, maar mensen die een lijflucht met zich meedragen alsof ze zojuist rond gerold hebben in een container vol rottende vis of al zeker een maand niet hebben gedoucht. Deze mensen zijn tevens te herkennen aan hun charmante vette haarlokken.

12. Gekkies. Meestal reis ik samen met een klasgenootje, maar zodra ik een keer alleen reis trek ik direct gekkies aan. Regelmatig gaat er zo’n gek naast me zitten en begint dan uitgebreid over iets onzinnigs te praten. Zo was er een keer een mevrouw die tot in detail uitlegde dat ze net terug kwam van een klysma en hoe dat in zijn werk was gegaan. Of iemand die toch zeker wel een kwartier bezig was met uitleggen dat hij met het OV moest omdat hij een wielklem had. Maar laten we zeker de intens starende stalker met, jawel, een heuse piratenhoed niet vergeten die mij ook o zo gezellig regelmatig kwam opzoeken op m’n werk.

3. Van die mensen die aan de zijkant van een tweezitsplaats gaan zitten, zodat er niemand naast hen kan gaat zitten.

4. De pure marteling van iemand die een patatje eet, terwijl jij na een lange dag eindelijk onderweg bent naar huis met vreselijke honger. Huilen.

5. Ja óf, iemand die in de ochtend al een patatje wegwerkt terwijl jij net je ontbijt achter de kiezen hebt. True story.

6. Van die mensen die schijnbaar denken dat je maar de helft van je stoel nodig hebt, waardoor je op een gegeven moment op het randje van je stoel balanceert.

ttesysy

7. Mensen die luidruchtig hun telefoongesprek voeren, zodat gezellig de hele coupé kan meeluisteren. Ik heb het zelfs een keer meegemaakt dat iemand gewoon op speakerphone aan het bellen was, túúúrlijk joh!

8. Dat moment dat je gewoon vóélt dat iemand meekijkt met jouw whatsapp gesprek, en gewoon hardnekkig blijft meekijken. Zelfs na de meerdere obvious blikken die je zijn of haar kant op geworpen hebt. Een vriend van me maakte dit een keer mee, en typte in zijn notities ”ik zie wel dat je mee leest hoor”. Waarop de persoon naast hem zijn telefoon tevoorschijn toverde en zelf typte ”Ik lees helemaal niet mee”. Riiight..

9. Baby’s in de stiltecoupé. Need I say more?

10. Van die veel te kleffe stelletjes waar de hele coupé ongemakkelijk van wordt.

59841138

11. Engnekken die de gehele reis naar je blijven staren. Je waagt dan eens in de zoveel tijd om te checken of ze nog kijken…ennn het is elke keer weer raak. (referentie naar de engnek met piratenhoed in punt 2, brr).

11. Maar, ik denk dat mijn grootste irritatie van het openbaar vervoer is dat er zoveel vertragingen en aangepaste regelingen zijn, waardoor ik sta te vernikkelen op het perron verlangend naar mijn warme bedje.

Wat is jouw grootste ergernis van het openbaar vervoer?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s